Veruleikinn er ekkert
nema minningar
sem endurspeglast
gegnum upplifanir;
heimildir sjálfsins
að tilheyra
þeirri tilvist
sem allir deila.
Endurómar sálasöngva.
Þrautseigja sáttarinnar
springur út
í viðurkenningu sjálfsins
á breyskleika skepnunnar
og hennar skynjunar.
Upplifun réttlætinga
eigin hagsmuna
öllu og öðrum framar.
Sjálfsjúkar hyllingar
hugspillingar efnis í anda.
Leitin að nýjum
og ódýrari landa.
Ég er ekki ég
og á sama tíma
er ég. Og ég sé
mig í þér og næsta
manni og tré.
Vaðandi regnblautar
hellur og gangstéttar
og malbik með puttana
á iði og hugaðar hendur
aftur fyrir bak
og speglandi skuggar
í glugga gróðageðvillunnar,
bjóða helmingsafslátt
ef keypt er fyrir
allan peninginn
eða meira.
Strýtroðnir lundar
og Dettifoss-seglar.
Jóhannes grætur
úr gröfinni
og Björgólfur lærir
að skammast sín
fyrir næstu kynslóðir
fiskvinnslufólksins;
gleymdu gæludýr
blóðbundnu eyjunnar
úti við sundin.
Gvuð blessi Hörpuna
og stöðumælagjöld
En meðan lygin
drekkir sér
í áfengum tárum
loforða sinna
gagnvart lífinu
og gleymir
líður mér vel
því
ég mundi sannleikann
drakk hann allan
drakk mig allsgáðan
og stútfullan
af ást