Lítill steinn

Einn,

og ekki lítill,

einn

steinn,

stóð hreinn

og eins beinn

og hann gat - 

aleinn

á toppi vörðu.

Einn

þar hann sat

meðan 

aðrir störðu,

hver einn

og einasti

annar steinn.

               Leið

               honum illa,

               í leyni,

               eða ei -

               þessum „ekki litla“ steini?

Líður steinum

yfirleitt?

...þó þú skiljir

þá eina

eftir

með sjálfum sér einum

(ásamt öðrum steinum)

einsömum 

í auðninni einni..?

               

Hættu nú allveg!

Ljáðu mér lygi, - með'að

lofa að eiliífu friðinn, - sem'að

gefnu var gefinn - til'að

brengla sannleikann.

Ráðum ringlað

 - rótað - 

(og innan sviga)

án griða,

rækilega blótað.

Í óðu ati radda

grófum orðum er hótað...

Það sárlega sálirnar skaddar.

- Nei, hættu nú allveg! - 

Nettan, 

gerðu frekar,

léttan, 

farveg til heilla

gáfna, og geisla

fallegra lista

sálarinnar;

þeirrar yndislegu óðals-giftar 

sem óskir uppfylltar

gefur til upplyftingar.

Þá ókeipis færðu unað

andans 

til eilífðar að muna,

og blandast

mætti hugans

meira'en þig nokkurn tíman hefði grunað!

(því allt, er jú, gefið fyrir grín)

Þannig er nú það,
og því
þú verður að láta
af öllu stolti...
-prófaðu að gráta!
Hvort sem það er
af harmi'eða gleði;
þú gerðir bæði
- ef ég réði...
Því það er best „að vera“
vitund með
tákn & tengingar
við sjálfið innra,
en
þú verður að byrja
að sigra
stoltið og fynna
barnið í þér,
og því bjarga -
áður en bölið því fargar,
lemur, svívirðir
og á það argar
sínum kæfðu tillfinningum,
bældum
og óunnum -
sneyddum breytingum
til batnaðar...

Því það er þelið eitt

sem um þig mest veit

og skiptir máli mestu.

Vittu betur, 

það bjargar!

-Slakaðu á, 

sestu niður 

og „vertu“!

Skarplega á litið

Stýra mér stjörnur,
stjórna til mannfórna
vina..
en hvað veit ég?
Hvert á ég að skima
eftir sannleika?
Það, að minnsta kosti,
myndi breyta 
minni braut
til þeirrar leitar
að afneita
öllu sem að sannleika
hallar.
Ég þarf mitt rúm
til að malla
staðreyndir við tilgátur
þó uppskerist hlátur
eða grátur
mínum megin frá,
þá
verð ég að nálgast
staðfestu
um stöku brot mynda
sem kalt mig kynda
til könnunar.

Allt er svo misskilið -
sem telst til nús
og eða
þess sem var...
ekki gjöf gefa, nema
gefjun gefna
hafir fengið
úr stjórnleysi.

In through

I.
   Speaker of truth,
   long grown from youth
   and making a move
   reality through...
   -it is you!

   Risen in glory
   every morning;
   you start a new story
   by braking the gory
   past, of yesterday.
   Destroy 'it carefully.

II.
   Now it's begun again,
   starts out as it has
   like always before
   and will forever more.
   So full of glory, glowing,
   gradually growing
   sparks of light
   in circulation
   of times repeated motion.

III.
   Bands of grief
   I believe
   lay within - deceiving,
   secretly receiving
   and slaying repeatedly
   soles of slavery.

IV.
   Emotions build up
   and overgrow
   gravity -
   apart splits;
   that god-given art
   which
   I've forever fallen for
   though
   never stood up against.

Loforð, líka lygar

Það byrjaði allt í þátíð,
þolgæðið var valt.
Hávaða og hátíð
ég heyrði útum allt.
Grín og líka grátur;
gránar nú mitt stef...
Loforð, líka lygar,
lánuð voru mér.
-
Ég sat og skar út stjörnur,
en stefnan allt'of þröng.
Ljóstruð ljóðin önnur -
letur fært í söng.
Kapp er valtur kostur,
hver sem er það sér.
Loforð, líka lygar,
lánuð voru mér.
-
Ríkjum ánauð ræður,
rausn fokin'í rokið.
Þó glettni kyndi glæður
þá gefur undan oki.
Dýrt er stundum kveðið,
en ekki er allt sem er...
Loforð, líka lygar,
lánuð voru mér.
-
Lausn þú gafst til leiða,
lagðir breitt þinn veg.
En sauðst í leynum seiða,
sælu gefnum með.
En stundum reynist stoltið
stolið, hvort sem er.
Loforð, líka lygar,
lánuð voru mér.
-
Nú, allt að lokum verður
endalokin við.
Göfugleikinn gerður
að gömlum dæmdum sið.
Þú reyndir þér að bjarga
en þolinmæðin þykir þver...
Því loforð, líka lygar,
lánuð voru þér...

Barátta bulls

Þrautir fá þróast
þrúgandi og illa lýjandi.
Þó skuldin sé aðeins skán
    og svo smá
við hlið hinnar dökku myndar
  - þeirrar djöfulssindar -
sem talin er heilagri
en þrenningin forgefna.

Það er sú óútskýranlega
árátta áfallasýktra sála,
sem sér fyrirhöfn til forar
         fimlega fynna
til að ráða ráðum sinna ráða.
Það eitt fer augljóslega
         ekki á milli mála.

Því þegar ráðið fæst úr raunum
   - þá ranglega heiftin stjórnar
     hugum, og upphefur
andstyggilega andhverfu
     heilinda hins innra.
     Svoleiðis,
þau sem talin voru upp
     til björgunar
og drengskapar dugnaðar.

En meinsemdir fylgja
meðvirkni mannlegra hvata
sem svo sjúklegar sýna
sitt sanna "sataníska-"sjálf
í sjúklegum tilraunum til ásta.
           Mæða sú, ærin og meiriháttar
           heftir mestan bata.

Því þannig vill til,
svo skemmtilega
á skondinn hátt
og skringilegan,
að það telst ekki
sjálfgefið
að allt gefið
fáist gefið til baka.

Því er ekki stoltið
stirt til svörunnar
ef svara skal svari
til saka?
            - Jú, stoltið er stórlega
              gefið stórkostlegum
              stirðleika ef í sakir
              ratar óhóflega...
                                                               -Amen!

Röng er ræktun haturs

Ræktun haturs röng er mjög, í raun er ekkert verra. Að hefta hamingjunnar lög, heimska er, minn herra.

Sátt

Runnin er af mér reiðin og ræðst ég því til úrbóta. Nöktum kennir vízt neyðin, neikvæðnin fær því að fljóta.

Morgunbæn morblesans

Ásamt óstropuðum degi, rís ég reiðubúinn. Með vott af varma veraldarinnar, leiðumst við í lífið. Órofin; óskilgreind. Óaðfinnanleg orka.

Epesodii dhabarashka bambuhuska - eða - Svartur morgunn, og sykurlaus

Kaffi! Minn kærkomni máti, ég klappa fyrir þér. Ef geð mitt er svo nærri gráti, þá gleði þú færir mér.   Hvort um aftan eða ár alltaf ertu sjálfsagt mál. Eptir nokkur þín unaðstár, upphafin er mín littla sál.

Háttatími

Inn í nóttina nú ég líð,
orðinn er ég þreyttur.
Að vakna hress ég eptir bíð,
allur betri’og breyttur.

Ævi mín mun ekki löng

Ævi mín mun ekki löng, margur er mér eldri. Þykir mér þó tíðin röng, þrungin haturs eldi.

Dróminn

Dapur - á mig sækir drómi,
dauða hann líkist í raun.
Nú allur er minn eiginn sómi
ekkert fæ ég að laun.

Leitin að skósóla vestursins

Mér sýnist austur stundum vera vestur. Og ég stama kannski  en Nökkvi er góður hestur Þó maðurinn virðist vera' í máli blestur þá er Nökkvi alltaf jafn hress og góður hestur. Það er kadiljákur á hvolfi útí skurði - útklesstur. En Nökkvi er enn frár og sprækur hestur. Á hótel jörð er sérhver maður gestur og Nökkvi, hann er æðislegur hestur. Þjálfun er nauðsin ef vilt þú verða bestur. Þess vegna er Nökkvi svona hraðskreiður hestur. Ef fyrir hér finnst einhver manna mestur, mun hann Nökkvi án efa vera mikið betri hestur. Skordýraplágur og uppskerubrestur… En Nökkvi er alltaf jafn sprækur hestur. Bábylju upp bullar blindfullur prestur. En Nökkvi, hann er geðveikt flottur hestur. Þú vilt fá hrós en uppskerð aðeins lestur. Samt sem áður er Nökkvi frábær hestur. Og ef þér skildi ei fást  lengri skilafrestur, fáðu Nökkva í málið því hann er 'hinn besti hestur.

Ég

Ráðum hef ég rúna fylgt
og ráðið bragahætti.
Sævi hugans djarfur siglt
og sorfið ýmsa þætti.

Konung himins hef ég kynnst,
keppt með honum kaldur.
Kannað yst og kafað innst
í kærleikans þrungna galdur.

Drukkið hef ég volgan dreyra,
og Draupnis litið hringa.
Mar hef sopið heldur meira,
úr horni Þórs, óþvingað.

Kanntu skilið hver ég er?
Kannastu við mitt lag?
Í sitthvoru lagi telst ég sér,
svo svaraðu mér í dag.

Andardráttur minn er eldfimur

Andardráttur minn er eldfimur,

innbyrgt hef ég nú of mikið eitur.

Og nú kominn er að

þessum hrörlega stað

þar sem rónarnir setjast glatt að.

Í sjálfsvorkun veltist ég um.

Eitrið bragðgóða klára ég úr dósunum.

Þótt ég viti það vel

það geri útaf mitt þel,

þá enn meira ég lep úr þess skel.

En ég kann eigi á því nein skil

hvers vegna í sopann ég leita svo vil.

Hann bara gerir mér gott,

galdrar allt ljótt í flott

og gerir ósýnilegt mikilsmanns stollt.

---

Máninn á mig töfrandi lýsir

með glitrandi geislum, svo mig nú fýsir

að fá mér einn meiri bjór,

er ‘ekki orðinn nógu sljór

svo ég keyri mig sjálfan í kór.

Ég sýp og sýp en ekkert ég græði.

Sé nú í gegnum þess alls kosta gæði.

Það bara hefur viss tök,

hugsunin verður slök

en um leið verður dómgreindin lök.

Ég verð nú að gefa því gaum,

þeim sjálfgefna mannlega draum.

Að sjá svart á hvítt

eitthvað gamalt sem nýtt,

og sjálfum mér geta þá hlítt

---

En allt er nú aftur á bak,

allt öfugt, samt sem tilbúið lak.

Þetta er einsog það er

og nú ég aleinn stend ber

aftan við hversdagsins her.

Svo, áfengi á ei við mig lengur

og aldrei í raun það hefur, minn drengur.

Heldur misskilið ég hef

þess tilgang, ég tel

 - en burt henda því ég tvístígandi vel…

And-fjand

Reiði ráðandi
rögum brandi með
vald vellandi, 
ólíðandi til vilja óeirða.

Þá hann tamdi sér
reynandi bjargandi,
eilífur heilagur andi,
sjúklega sýki til launa.

Trúandi treystandi bulli
- brengluðu rugli. 
Mataður inn að beini
af því mennska meini
að vera fíflaður,
viljandi hugstíflaður
af þeim sem treyst var í blindni.

Þá freistandi 
finnst manni frekar
trú að taka á
takmarkaðan sannleika.

Treystandi þeim hugmyndum
sem ,,gefin var börnum í skóinn"!

En því miður stýrir stíf
staðreynd því
stefnuleysi sem býr
í hugum lítilla manna.

The Lonely Blind Girl

Aside from a low, lonely whisper

she hears this strange noize,

a banging sound of desolution

- it's just her brain.

Nowhere around is her
red and lovely sweater.

Still, she bares no hate

towards us nor has she 
nothing against us.

Becouse, hate only leads away

and not the right way, just far away.

Her voice is deep and low

yet she's eight miles high.

With her artificial snow

she touches the clear sky.

Colors of spoken language

she knows not to sence.

Leaking sounds,
rising grounds.

She smells her happiness
and thinks of righteusness.

Then through time's endless circle

she leaps, or at least she tries to,

but she tumbles.

Rolles and crumbles

and though she rises,

still she stumbles.

Now she has a brand new vision

on this mental obsession

that makes her mind

find a thought of depression.

Another dimension
with a greater expansion

gives her a taste
of an eternal solution.

It's a better place
for her kind of race

or at least that's what
she chooses to belive.

For The Youth

I sat down to write this
for the ones of the youth

for I think it's my duty to
try to tell them the truth.

Of what the real world really is to,

there's so much disorder
but yet nothin to prove.

Some sense them, some don't

and some know they are there,

those makers of evil
witch we all do despair.

Those who bare nothing
of love or good deeds,

those who are fueled by hatred and greed.

Is their mission that obvious,
to put us aside

and lock as many up
forever to hide?

Oppress the free thinking 
and controll the press

and to brainwash the puplic
with their politic-chess?

I guess I'll never know
so I encourige you

to open your eyes,
try to seek out the truth.

With these final words
jolly wishes I send

to all who are trying
to see it throuh to the end.

Abigail

Your humour, enlightening and easy.

Keeps my heart from totally freezing.

Ivory white skin

and aroma of spring.

Your closeness is well gratifying.

Vivid your glow, soft and fair face.

You represent the meaning of grace.

You’re a flake of snow

and no evil you know.

Only love inside you grows.

Those ruby red lips and magical eyes.

With hair more brighter then white.

Your diamond like smile...

so like the Nazis said "Hail"!

I honour you sweet Abigail.

Calling God

Come meet me, please feed me

of your stories so true.

You know I’d been long gone
if it wasn't for you.

-                                  I’ll tell you this much of the world you live in:

            There’s no room for good, it’s so full of sin.

Come find me, please mind me

when I beg for Thee.

I feel all so reclusive,
I’ll never be free.

-                                  We've all been pre-punished for all of our crimes,

            that’s why I know how to handle hard times.

Come see me, please free me

from this terrible pain.

I don't have much left,
there’s no time to explain.

-                                  I've lived through my live maybe to blindly.

             So the one thing I know there ain't that much to see.

---

You know, when I wrote this I was as sober as hell.

You can’t find any other this whole story to tell.

I've been left here to die, I've been into deep.

While crossfiring sides my wisdom do weak.

To much ado

I never give, I mainly take.

I only give promises

which I mostly brake.

I sense a dreadful defeat
from wars that haven't started.

 - My conscience and wisdom have forever been parted. -

So feel the wrath of my tongue

along my melancholic voice.

Lets finish while we’re young,

now bring on the noise.

I see and you see - together we all see

true love getting lost at the bottom of the sea.

 

Long live Liberty!

I live all alone, I've never had a home.

I don’t own no clothes, I'm only skin and bones.

For all my live I've been completely on my own

and it’s now time to say goodbye and go.

          They put all their faults on me
          to save society.
          They put all their faults on me.
          Long live Liberty!

I feel so down and sad, true joy I've never had.

And I've tried to hide it by always acting glad.

Now I wish that I'd never played that game

‘cus now and forever will never be the same.

          They put all their faults on me
          to save society.
          They put all their faults on me.
          Long live Liberty!

Gone by so fast, this day will be my last.

And as I lay dying I think about the past.

So as I go I want the world to know:

Who you think's your friend is more likely to be foe.

I guess it’s just one of those days

I hate the moon and I hate the sun.

I hate the clouds, every single one.

I hate the cold and I hate the heat.

and I really hate the rain that falls on the street.

I hate the autumn and I hate the spring.

I hate the year and it’s stupid ring.

I hate the ground and I hate the sky.

Today I hate you all, but I don’t know why.

Message to a Friend

Lone rider Slim,

don't take your guns to town.

Don't shoot him down.

Don't make that sin,

God bless you if you can.

Just be a real man.

Make peace with evil

with no big iron on your hip,

just use your lips.

That’s my advise, 
be smart and take my tip.

I’m Leaving

Try to wake but I fall asleep,

I’ve been here for way to long.

Lost my faith & believe,

think terrible thoughts

all about different odds.

Try to stay but then I go again,

it’s hard to leave, my love.

But strangest things seem so good,

even though many are bad

–worse things I’ve never had.

Far away the light begins to shine

and I float into the fog.

Reasons not given, nor explained,

I feel good but not for long.

When you get here, I’ll be gone.

It’s hard to see or even to feel,

forget my loss.

It’s hard to take, don't start to cry,

don’t make such a fuzz.

Just go back to sleep, I’ll be in your dreams

to bring you relief.

Now, it’s my time to go

& I want you to know

that it’s not bad at all.

Promise to myself

I am here but you are over there.

These people aren't going nowhere.

I feel my mind is about to scatter

but January will make it better.

I wish so hard I hadn't been so late.

Still this decision you've already made.

So go gather you every star together

for the men are predicting bad weather.

Please don't talk nor make a sound.

True happiness I've already found.

I hope we'll meet again in December,

if I don't forget to, I will remember.

Celebritism

Walking on the other side of nowhere

and waiting for my train to come

to take me far away from here.

I've spent all of my life to get here

but now I've changed my mind.

All I want is to go back home again.

One time isn't always "always",

but two times make it more

and the third time makes it one more day alone.

I left from all of my loved ones,

my family, friends and Jane

for this world and I regret it every day.

My train doesn't seem to be coming.

Well, this is all my own damn fault.

Guess I'm going to be stuck here for all my days.

One time isn't always "always",

but two times make it more,

and the third time makes it one more day alone.

Thought of thinking

If the day today was the day tomorrow,

would you join me in a walk of crime?

If the day tomorrow was a day of sorrow,

would you help me kill the time?

If the years to come are the years we've followed,

then will they still hold the same fences?

If those years to come will be as shallow,

then when will we come to our senses?