Bæn drykkjumannsins

Brennivín og bjór...
Færðu mér brennivín og bjór!
- Svo batni minn hugur;
verði' aftur sljór.
Hér sit ég einn, leiður,
ófullur - ófrjór -
því sál mína vantar
soðið brennivín
og bjór...

Sjá meira

Ég sýp blóð úr dauðum dýrum,
blóð sem hefur dropað niður
smogið gegnum jörðina
og orðið að næringu aldinna
og lífsneista jurtanna.

Ég et gróður sprottinn úr skít,
skít sem hefur droppað niður
smogið gegnum jörðina
og orðið að næringu aldinna
og lífsneista jurtanna.

Hugleiðing daxins, þann níenda júníus complexus

Æðið mun seint af mèr teljast,
èg skrítinn er og fèkk'ekki að velja
neitt um það, nè um þaðáð segja 
nokkuð, og furðulegur èg mun því deyja.

Èg er ekkert að kvarta og í rauninni kann ekki...
Kímni er vopn mitt og þó hlekkir
sèu bundnir um fætur mína báða;
böl èg óska þeim sem yfir mèr ráða.

En samt, eftir allt, mun èg ávalt þá elska.
Ástæðu til haturs èg sè enga helsta.
Mannskepnan er sköpuð til að beita
skökku rèttlæti til þeirra sem yfirvaldi afneita.

Þad er bara því midur á þann veginn.
Þad er líka þad sem afvegaleiðir
mannskepnunar til að meðtaka og ekki skilja
máttinn sem þær hafa til ad fá þad sem þær vilja.

Frelsi.
Ekki helsi.
Heldur heimta
það löngu gleymda
til baka - lífið.
Endurheimta þífið
frá ræningjunum -
svo syngjum:
"Einn fyrir alla, allir fyrir einn!"
Fuck you
and
your absurd culture!

- Triple X, respect to you!

Hægri efri skankann hefjum upp,
höldum fingrunum kreftum og krefjumst
afnáms spillingar og allmennrar nauðgunar
alræðis-auðsöfnunnar
gagnvart okkur fólkinu,
hinna sönnu erfingja
auðlinda jarðarinnar!
Frelsum svo löngutöng!

Nú er tími hinna rèttlátu íkveikja norna!
Afturkall til tíma náttúrunnar!
Við erum fólk, ekki fokkin þrælar!
Fynnum aptur hið innra,
látum okkur ekki myrða til þöggunar!
Segjum sönnu sögurnar!

Sýnum heiminum hverjir sigra þegar því kemur,
særum þrjótana sem lifa af
á eftirlaunum ömmum okkar og afa!

"Látum þá drekka hland,
og hèr mun rísa fyrirmyndarland"!

Um leið, leiðum hugann ad börnunum,
látum þau ekki verda undan upplýsingunum,
kennum þeim rèttláta, kærleiksríka uppbyggingu
á kerfi sem þjónar öllu mannkyninu.
Án misrèttis til kynþátta, kynhneigða eða lífsfyllingar!
Krefjumst betrunar,
leiðir til batnaðar
og að það sè bannað að skilja útundan!

Við erum öll í sama liði,
við erum öll bestu vinir
sem börn,
svo tekur eitthvad illt yfir...

Ranglæti, í kringum
aldurinn um fermingu
vid lærum,
vegna illrar innrætingar
og brenglaðrar menntunar
þeirra sem ráða
og semja reglurnar
til rèttlætingar
sinna vitfirrtu sýna
og falsaðr upplýsinga.
Það er það sem þeir svo í skólunum kenna.

Vöknum kæru vinir, systkyn - vöknum!

Sýnum kærleika, samstöðu og þökkum
sjálfu lífinu fyrir med pökkum
fylltum auðmýkt frá okkar innra,
fordóma og spillingar skulum svo myrða.

Höldum uppá heilögu Jólin, Ramadan og Ljósahátíðina,
sem og hátíðir "frumbyggja",
sameinaðar sem tákn einingar
mannkynsins í baráttu vid illskuna,
það afl sem knúði okkur til sundrunar:
Peninga, arðrána, þjóðarmorða
og kerfisbundinna spillingar!

Vöknum kæru vinir og systkyn -vöknum...

Takk fyrir að lesa,
hlusta med augunum
og hugsa.
Èg innilega frá hjartanu vonað
èg hafi'ekki valdið neinum usla.

Meininginn er að við sameinumst gegn ríki þursa,
arðræningjum og lygurum.
Það er það eina sem èg bið um:

Vöknum, kæru vinir og systkyn - VÖKNUM!

Hrafninn drukkinn

Með blaki sinna
svörtu vængja
hann sýnir mèr 
með hverri fjöður
andardrátt aldanna.

Blekbytta skýjanna.

Út frá hjarta
heimsins sækja
falin skilaboð
Allsherjarföðurs;
fagnaðu falli fíflsins!

Fæðingarhríðir fegurðar.

-

Allt er í engu,
en samt...

-

Yfirdrifin alsæla normsins,
enginn hefur lamið biskup.

Dagamunur

Frá botni dalsins sèst til toppsins.
Frá toppi fjallsins sèst til botnsins.
Sólin og stjörnurnar eru eins frá báðum stöðum litið.
-
nema þegar er þoka.

Að vera alkóhólisti á Íslandi

Leiðir liggja til allra átta,
en èg finn bara'ekki leiðina heim.
Reykjavíkur-blæti

Kær kveðja

Fingur hef èg fína mèr
fimm á hvorri hendi.
Langatöng þó best èg tel
traustust boð mín sendi.

- sjúddann!

Fjallstoppurinn

Skoraði sköpun mín
skemmst frá að segja
magnaðri misskilning
en menn kann að dreyma...

En èg lærði að umræður um aðrar víddir
og fegurðina við dauðann
eiga ekki heima í "smáspjalli"
við fólk sem talar helst bara um veðrið
- við alla, allsstaðar og alltaf -
í miðri skírnarveislu eða í strætó...

Fólk vill bara kökur, kaffi og kjaftæði
sem kemur engum að gagni.
...silly me

Maður er samt alltaf að læra.

Vangaveltur yfir tómu glasi

Raunveruleikinn
er ekki til
í raun og veru.
Draumur dreymdur
glaumur gleymdur
alvara alls
og einskis.
Tíminn dansar tangó
á Tenerife.
Allt uppá grín.
Að eilífu
- Harlem!

Laugardagurinn 13. febrúar tvöþúsundogsextán, um og yfir hádegi

Í dag ætla èg að vera.
Vera vera með margt að gera
þó ekkert innilega.
Ætla barað gera það
sem verur sem eru gera.
Anda inn
anda út.
(kannski èg fái mèr að neðan)
Skiptir ekki máli
- það er sól.

Allt var betra í denn

þegar èg kaupi mèr sígerettupakka
sem gerist sjaldan
kaupi èg mèr Camel með filter 
í mjúkum pakka

annað en Júlli afi,
hann reykti "stuttan"
èg legg ekki í það
því
nú eru tímarnir aðrir

Að átta sig loks

Ljósið skýn
við enda
gangnanna.

Ferlega er
èg feginn að
loks fá það
að faðma
og falla.

Alltílagibless

Bruggað í hljóði bætur

Það gengur í hring;
hring eftir hring.
Eymurinn eflir sig
og eltir vind.
- Rignir að ofan
á bárujárnskofann -
Veðurguðirnir vel leika hèr,
virða allt fyrir sèr.

Skrifað í stein,
samitzkan hrein.
Lúrir á larfinum
hin lævísa grein.
- Grátmúrinn hruninn,
oflætið urið -
Framtíðin ekki til, fortíðin fölsk!
Vit mitt er loks við völd.

Arinn minn eflist
og um leið teflir
drottningin krúnunni út'á svellið.
- Hefst af stað heimför;
afskorin herör -
Gangurinn langur
og hann lengist enn meir...
Einn plús einn er tveir.

Að skrifa niður drauma sína

Þeir spáðu stormi
en ég stend í logninu.
Þeir spáðu úrhelli 
en ég stend í sólstöfum.

Þeir spáðu hallæri
en ég stend í góðæri.
Þeir spáðu sundrung
en ég stend í eindinni.

Þeir spáðu stríðinu
en ég stend í friðinum.
Þeir spáðu dauðanum
en ég stend í lífinu.

Þeir spáðu tómri auðn
en ég stend í fylltri heild.
Þeir spáðu um fyrir engu
en ég stend í öllu - eitt.

Grúfað á grýttri þúfu, á grúfu með græna húfu

Meðfram fljótum sléttanna vertu nú vís
að virða fyrir þér það æði sjónarspil.
Efldur, gefðu gaum og legðu fullt lið
- í náttúru lífsins, og þinni.

Línur bergja liggja saman við
ljós gylltan himinn í bláum lit.
Ber við augun fegurð og meira til
- í náttúru landsins og þinni.

Sígur niður sól í vestri,
leggur sig niður vindur
...með myndum.

Silfur nætur og rignir niður kyrrð.
Leggur á akra sig döggin yfir,
lífið áfram gengur hring í hring
- í náttúru heimsins, og þinni.

Lífsins syngur tóna spörfuglinn,
sveiflast greitt taktfasti pendúllinn.
Andardráttur lífs er út og inn
- í náttúru andans, og þinni.

Sígur niður sól í vestri,
leggur sig niður vindur
...með myndum.

Prósi úr ljósi

Èg heyrði tvær manneskjur vera að ræða bókstafstrú í dag. Önnur talaði fyrir hönd hinnar víruðu (vímuðu) kristni í sínu víða samhengi boðskapar Jèsús nokkurs, kallaðan spámann, og hin talaði fögur skreyttum orðum um fyrir hina vímuðu (víruðu) fylgismenn Múhameðs nokkurs, kennda við spámann.

Allavega.

Èg kom að á hjóli.
Aðvífandi heyrði èg aðra mannskepnuna þenja raddbönd sín og segja:
"...og hver er þá hinn sanni guð".
Èg bremsaði og bauð góðan dag.

Þau samþyktu.

Èg sagðist hafa heyrt samtalið og baðst afsökunar á inngripi mínu. Þau veittu mèr hana og horfðu spyrjandi á mig. Èg lagði frá mèr hjólið og sagði stutt:
"Það eru allir að tala um það sama, öll trúarbrögð, allir sem bregða fyrir sig trú, allir sem reyna. Á endanum ljómar fyrir þeim sem þráir sá skilningur að 'mistík' allrar andlegrar iðkunnar er sú sama þeirra á milli og leiðarendi þeirra alla er 'ljósið' - hið allra eina"

Þar með sló ákveðin þögn yfir, þögn sem bar með sér sátt þeirra beggja um viðnám, virðingu og viðurkenningu á rökum hvors annars og upplifun...

Báðar mannskepnunar frusu við í spori og sættust á núllpunkti um rök sín gegn hvoru öðru sem ómerk, vegna þess óvara sem inngrip mitt olli svo greinilega, en allveg óvart.
Svo önnur röddin bjó sig um og kváði:
"Ertu í gvuðfræði"?

Èg hló af "hissingi" og svaraði:
"Nei reyndar ekki, èg hef bara setið með sjálfum mèr í miðri náttúrunni og spurt svara. Ekki bara það, þá hef ég þolinmóður beðið og hlustað, reykt stundum arfa og í mig öli sturtað.
En èg hlustaði og èg heyrði...
Og svarið er einfalt".

Starandi horfðu þau á mig sitt í hvoru lagi og til skiptis; sinn hvor postulinn frá sínu hvoru horni hinna ráðandi metsölubóka Mesópótaníu til forna,
og spurðu í kór:
"Og hvert er þá svarið?"

Èg brosti í kampinn og sagði frá mínu eina viti og bestu vitund:
"Ekkert"

Þau urðu "snúin", hálf óviðbúinn.
Svo hlógu þau, eins og börn gera þegar þau leika sèr frjáls.

Ég hjólaði af stað, óskaði þeim gæfu og veifaði...
Þau bara brostu og hurfu mèr út í tímann og rúmið.

Ég andaði djúpt, horfði til fjallanna og himinsins.
Þakkaði náttúrunni fyrir mig, fyrir sig...

Síðan rak èg við útí alheiminn án þess að afsaka það!

Að vera þakklátur 'aflinu'

Úr heiðskýrum hugskotum
holskeiflur anda míns efli
með alúðar atlotum;
aheiminn èg við tefli.

Ötull má halur önd sína megna,
örugglega mastur sitt reisa;
þenja sín þykku segl og egna
Sæþóri að mátt sinn leysa.

Kröftum sínum krefst að stýra
hverjum þeim sem yrkir dug
átt í þá er þenur hýra
elju til þrauta og trú á hug.

Dreyra manna skal drjúpa,
svo drengilega að goðum krjúpa.
Heimdall átíð góðu áheita;
heimta èg Valhöll að lokum í leita.

Hversdagsleg upphrifning

Lífið er lukka
... ótæmandi
rabbabara-
sultukrukka.

My Way

In space, I have my place.
With the stars, so very far
...away.

My life, has been great.
So far, and today
...I feel alive.

- Every day is not the same,
new things happen along my way.

On my friends, I depend.
And family, is all I see
...I feel blessed.

- Every day is without hate,
the light of love steers my way

Heillaráð

Þegar lund er lin og veik
leyfðu þèr að sötra
bjór og lèttan gerðu leik 
og leystu þína fjötra.

og á ensku:

When your mood is soft and sick
let your self go for a sip
of beer and easy make the game
by loosening all of your restrains.

Nýársraus 2019

Ár er liðið; lottómiði.
Með vinning,
en hann er útrunninn
einsog áður.
Enginn varð smáður.
Reykháfur
fyrir varðeldinn sem
sífellt logar.
Tíminn togar til sín
bensín á bálið.
Tímamóta-sálir,
takk fyrir liðna árið.
Megi gæfan ykkur fylgja
og varðveitast,
èg óska þess heitast.
Enginn er svo týndur
að hans má ekki leita.
Valkvíði og streita.
Ekki til.
Því nú skal fagna
af gömlum sið.
Skála, skála
Og borða óhollt á milli mála.
Strengja heit
og við þau standa.
Bera boðskapinn
til annara landa.
Eymd og volæði til fjandans.
Klapp klapp fyrir þeim
sem þora.
Þetta kemur allt
er fer að vora.
Svo kemur sumarið.
Èg bið um frið.
Árstíðirnar eru svo
skemmtilega
margbreitilegar.
Einsog mannfólkið.
Hvert einasta barn
er hólpið ef
forðast það slúðrið
og skólpið.
Aftur, èg óska
ykkur gæfu
á nýju ári.
Brauð með kæfu
græðir sárið.
Megi þið njóta
lífsins sem skjótast
og gleyma harðindum.
Og aldrei hætta að reyna.
Magareina.
Takk fyrir allt,
þúsundfalt.
Lifið í lukku
en ekki með hrukkur.
Hèr með og úr þessu
lýk èg minni messu.

Lotugræðgi auðvaldsstefnunnar

Háir hamrar ris-kastalans 
tróna yfir hempudansleiknum 
sem haldinn er í boði 
heimskulegra jakkalakkakalla. 
Það er sjálfalin streituröskun 
áfalla og frákalla 
himnahöfðingjanna í austri 
sem botnar síðan raupið. 
Helga Helga heldur á spilastokk 
og rímar það við orðið "fokk". 
En Helga Helga þvær ekki þvott, 
heldur snýr hún uppá sig glott. 
Afsökun fyrir alþýðuna 
í formi gátta og glufa 
í bókstaf laganna saminna 
af bófum og ganglerum 
samvizkusamlega á þverbak. 
Furðulega gengur að finna 
rètta hljómfallið svo sinfónían 
geti gengið fyrir sig 
í hringi fyrir lífstíð. 
En það hlýtur að reddast. 
Það reddast alltaf allt. 
Og ef ekki, þá skiptir það ekki máli. 
Börn alin á káli og gúrkum 
af bakarasmiðum og skúrkum 
sem búa með hjúkkum 
- hjúkket - 
og hananú fyrir klukkan þrjú. 
Nema um jólin, þá er það klukkan ellefu. 
Þegiðu. Stundum. Alltaf. 
Og allt það. 
Kastalinn stendur á túni, 
austan megin við lækinn. 
I like it. 
Hirðin er á flúní 
og ræður ekki við svipbrigðin 
sem stökkva fram 
einsog kettir í hanaslag. 
Það er nú það. 
Kastalinn er fullur af gulli og vínsulli 
sem í sjálfu sèr 
sèr sjálfu sèr og öllum, 
sèrstaklega og sèr, 
fyrir konunglegu bulli 
sem ómar meðal hljóma-tóna. 
Nýr gluggi; klippa, líma og vista. 
Sistah. 
Líkkista og hitakassi. 
Tenór og bassi. 
Hver er munurinn á listaverki og krassi? Eftirnafnið. 
Yfirhafnir fyrir þá 
sem eru yfir aðra hafnir. 
Partýblaðra. 
Engill sem er naðra. 
Hann er fallinn kallinn. 
Fallin spýta sem ekki lengur 
er hægt að nýta 
nema til þess að sparka í. 
Spýtan er inní herberginu 
við hliðina á klósetinu 
sem glatt ètur skít. 
Það er vel við hæfi 
að þau eyði sinni ævi 
þar sem darraðadansinn 
er stiginn í sölum ris-kastalans 
á túninu austan meginn við lækinn 
sem frækinn liðast niður 
hlíðar himnabjarganna, 
þaðan sem raddirnar koma. 
Að ofan. 
Jakkalakkakallarnir 
höfðu fengið kallanir 
hver einn og einasti (líka sá fallni), 
allir, um hvernig ætti í bræði 
að gera allt brjálað á milli mála. 
Helst á milli hádegis 
og seinna kaffisins. 
Loksins. 
Loksins veit einhver hvenær 
eitthvað má eitthvað einhvern tímann. 
Hver fann upp símann? 
Hver er þessi Frímann? 
Hann er brotinn, það þarf að lím'ann 
svo hann verði aftur heill í framan, 
ekki þessi gríma 
sem leitt hefur hann til leiða 
svo mikils að hann leiður 
hefur alið sjálfstraustið 
að hausti 
í lokuðu klaustri 
með blýant. 
Allt er samt, en samt ekki. 
Èg rúlla bíldekki 
niður slóða með kekki 
og fulla sekki 
af drukknandi möðkum. 
Èg kann bara að bulla 
en raunin er að í draumi 
èg geri það á þann veg 
vegna þess að svarið er falið 
í höfuðstöfum 
á mismunandi stöðum 
í mismunandi röðum 
og misvísandi tilgangi. 
Langi svangi Mangi 
á gangi um ganginn 
sem liggur ekki heldur hangir 
niður meðfram gluggunum 
sem snúa hvort um sig 
í austur og vestur. 
Meðhjálpari og prestur 
labba inná bar 
þar sem kjúklingur var sestur 
á undan klukkunni. 
Klukkan er nefnilega sjúklingur, 
sýkt af veiru 
sem hefur hundrað eyru 
með meiru. 
Læknarnir standa á gati, 
skilja ekki í neinu, 
en skrifuðu uppá nokkrar línur á dag, 
límonaði og bað. 
Á meðan gerðist það 
að presturinn stökk á bak 
og meðhjálparinn lak 
niður einsog málning á striga 
þegar hún er ennþá blaut. 
Af þessu hlaut enginn skaða. 
Kastalinn var byrjaður að riða 
áður en tekið var til miða 
og á hann skrifað: 
"Lotugræðgi auðvaldsstefnunnar." 
Síðan fèll hann saman, 
stein fyrir stein, 
þangað til ekkert stóð eftir 
nema klósettið sem ètur skít 
og spýtan sem til einskis er nýt 
nema'að til'að sparka í. 
Þá sagði klósettið: 
"Èg hef ekkert nema saur ètið" 
og spýtan svaraði: 
"Viltu bit"? 
og rètti fram smárètti, 
nefið uppá bretti 
og söng stefið við Húsið á Slèttunni. 
Búsið í flèttunni. 
Svo fóru þau í sleik. 
Hundur undir stýri, 
Sogamýri. 
Að eilífu, Salem.

Lífsviljinn

èg reyki sígarettur 
og drekk bjór
alla daga
allan daginn
því mèr finnst
ekkert rómantískara
en að deyja
hægt og rólega
frá þessum annars
svo sjúka heimi
þar sem skyndibiti
er sjálfsagðari en
maturinn hennar mömmu

Laugardagur

Laugardagur í dag. 
Þá skal skúrað og sett í þvottavèl. 
Kannski èg vaski upp líka? 
Svo er það einn kaldur.
Kannski èg panti pizzu líka?
En bara kannski,
þarf að passa uppá línurnar.
Set stíflueyðir á innkaupalistann.
Svo hengi èg upp þvottinn.
Gott er að láta hann hanga yfir nótt,
kemur svo frísk lykt.