Sjálfstæður sálfræðitími

áfallastreituraskaður
ofvirkur athygglisbrestur
með
geðrofshneigð geðhvörf
hömlulausra hugsana
alkóhólistans 

allt í rugli
samt
allt'í'lagi
hipp'og'kúl gæi
með ekkert
nema góðan ásetning

röltandi anandi 
andi barnsins
flæktur í flókin
veiðarfæri mannsins

menn þurfa þó ekki 
endilega að vera týndir
þó þeir séu staddir úti 
á miðju túninu
kannski villast menn bara 
og ruglast af ráfi sínu 
í lokuðu þröngu rými
stjórnleysisins

Sann-visku-bit

Grasið gerir mig gáfaðri,
get èg leyft mér að fullyrða.
Verð frískari og fágaðri
og fordóma alla vill myrða.

Hugsað get ég helmingi skýrar,
hugað að þeim sem minna sín mega.
Hugmyndir allar strax verða hýrar
og heimurinn enn litla von virðist eiga.

En mig verkjar í höfðið og mig verkjar í hjartað
við að hlaupa í felur og að leyna því
að ég notiða, reykiða, hreinlega elski að
efna til jónu og kveikja'henni í.

I can't let you go

Against my own free will
I gladly let you in.
Running through my vains,
you're the devils worst kind of sin.

Oh my, oh my, oh my
how I can't let you go.

You're presence seems to me
like of pure infinity.
So god damn irresistible
and taunting is your deal.

Oh my, oh my, oh my
how I can't let you go

The way you make things real
is a blessing and a curse.
Wicked are your burning ways
as I loose myself into your world.

Ástarljóð

Má ég ganga inn?
...er það ekki í lagi?
Því ég þrái ekkert annað en þig,
þó svo að ég spái í annað.

Viltu leika við mig?
Má ég leika við þig?
Ég reyni allavega á það -
þó það sé bannað.

Spurning hvort við eyðum kvöldinu saman?
Bara við tvö ein, ég og þú,
það verður ábyggilega gaman.
Þú lítur svo laglega út...

Þessi eggjandi netti háls
og ekki er toppurinn síðri.
Þessi laglegi botn á þér líka
ég dregs samt helst að því sem inní þér býr.

Ég held bara að ég láti á þig vaða,
gríp um þig alla með annari hönd.
Dreg þig að mér og lyfti þér upp, 
varir okkar snertast - vökvar blandast....

Aaahh - þvílíkur unaður og sæla;
þú bjargaðir lífi mínu!
Ég veit ekki hvar ég væri
ef aldrei við hefðum kynnst
og ég ætti þig ekki að...

Ó, þú elsku besta 
- flaska af bjór.

Andardráttur minn er eldfimur

Andardráttur minn er eldfimur,

innbyrgt hef ég nú of mikið eitur.

Og nú kominn er að

þessum hrörlega stað

þar sem rónarnir setjast glatt að.

Í sjálfsvorkun veltist ég um.

Eitrið bragðgóða klára ég úr dósunum.

Þótt ég viti það vel

það geri útaf mitt þel,

þá enn meira ég lep úr þess skel.

En ég kann eigi á því nein skil

hvers vegna í sopann ég leita svo vil.

Hann bara gerir mér gott,

galdrar allt ljótt í flott

og gerir ósýnilegt mikilsmanns stollt.

---

Máninn á mig töfrandi lýsir

með glitrandi geislum, svo mig nú fýsir

að fá mér einn meiri bjór,

er ‘ekki orðinn nógu sljór

svo ég keyri mig sjálfan í kór.

Ég sýp og sýp en ekkert ég græði.

Sé nú í gegnum þess alls kosta gæði.

Það bara hefur viss tök,

hugsunin verður slök

en um leið verður dómgreindin lök.

Ég verð nú að gefa því gaum,

þeim sjálfgefna mannlega draum.

Að sjá svart á hvítt

eitthvað gamalt sem nýtt,

og sjálfum mér geta þá hlítt

---

En allt er nú aftur á bak,

allt öfugt, samt sem tilbúið lak.

Þetta er einsog það er

og nú ég aleinn stend ber

aftan við hversdagsins her.

Svo, áfengi á ei við mig lengur

og aldrei í raun það hefur, minn drengur.

Heldur misskilið ég hef

þess tilgang, ég tel

 - en burt henda því ég tvístígandi vel…

Meðvituð misnotkun áfengis

Ágengni

í áfengi

alið hef

ég lengi.

Stríðum

stundum 

staðið hef 
ég löngum.

Í bardaga

við bar daga

barist hef,

án aga.