Harpa (reiðislestur yfir húsi, fluttur í ölæði)

Þú útsýni mínu stelur, þú skakka gler-kássa frá Kína!
Ég veit að sjálfur Ingólfur myndi meira en glaður
og af djörfung brjóta þig niður og bramla...

Þú ert tákn um oflæti lítilla manna
sem smánaðir voru af sjálfum sér
í sturtuklefum bernsku sinnar!

Þú ert tákn um taumleysi fíkilsins
og takmarkaða vitsmunahætti.
Þú ert standandi sönnun virðingarleysis.

Þú ert hin eina sanna „mella“ lands og þjóðar.
Þú ert óþarfa „rúnk“ til viðurkenningar menningar
sem keypt var fyrir stolna peninga ófæddra barna.

Harpa - ég hata þig.

Í blámanum

Í blámanum blómstrar
braskandi líf borgarinnar.
Berandi birgðir frjálslegrar
útkomu mótstöðu dags og
nætur. Fyrir sér hefur og
fangar frelsi sitt þegar
græðgin fellur á grúfu.

Skyggir nú á og skakkt
lýsir ljósið í sínu leiða húmi.
Allt ennþá háð
sínum tíma og rúmi -
þeim lösnu reglulegheitum.

Naglfari, í norðan niðinum
bíður í bindingum
niðri við höfnina,
við hliðin á sjálfum Tý.

Vandræðanlegur til vitundar skrúða síns,
Að baki lúrir samansett saga hamfara-ferða
um útsævin sjö. Heimatilbúinn leikur gerður
og hafður við bakka þjóðarvitundarinnar heillrar.

Raus...

Þér standið höltum fótum
á mörkum tveggja heima,
á þeirri fínu brún
- eða línu -
sem hvílir milli þess
alvarlega raunveruleika
og hinnar barnalegu
ímyndunar tilverunnar.

Þér styðjist við staf
yðar sveltu hæfileika,
sem fyrir hungraðri
áfergju stoltsins
létu yður reika.
Bugaðir af sárum
hins sára sannleika
sem sýndi yður ítarlega
hina sönnu mynd sjálfsins.
Bældur biturleikinn
í brjóstinu sýður
- svíður -
og mun gjósa að lokum
sem og líður - ef óáreittur.

„Verið viðbúin“
gæti ég sagt en litla stoð
myndi það veita til viðsnúnings
ákvarðana örlaganna.
„Fangið ykkar föggur
og flýjið“
                 -Nei...
tilgangslaust og ó- tilrauna vert.

Þolraunin virðist yður of þung
- ofviða.
Vonlaust verður hjálpina
að veita þeim sem upprisið
hafa gegn sínu sanna eðli,
hinu ómótaða innra
með hinu mótaða ytra,
sem í annarlegum tilgangi
matað er af mönnum til manna
- falsað.

Þér reynið sem mest megið
að halda jafnvægi,
en vogarafl samvizkunnar
verður samvizkusamlega
að láta eftir þyngdarlögmáli
gjörðanna.

Aflvana þér eruð, rjúkandi af reiði
og brennandi í brjósti. Sárt svíður
hið særða stolt og það brjálæði
veldur ama þar til líkaminn lamast.

Þér liggið í djúpu dái blekkinga,
trúandi á þá spekinga sem yður
böðuðu upp úr laugum lygarinnar.
En kvíðið eigi kæru kunningjar,
kvíðið eigi! Við öll verðum dæmd
á hinum hinsta degi en skoðanir
skipta þá engu. Það er sá fengur
sem hjartað hefur fram á að bjóða,
óháður áhrifum hins vakandi huga.
Allt til fórnar fyrir eilífa alsælu.

---

Ég vildi aðeins láta yður vita.
Svo, ég óska yður vægðar,
ró og friðar í ólgusjó hinnar
óröklegu hegðunar.

Ég skal senda yður póstkort!
           - Adieux!

Ísland í dag

Lítið er vort land,
löngu siglt í strand -
vanað sínum vilja
til'að veg sinn skilja
         sem og
mátt sinnar mergðar.

        Þann vilja,
sem mannkynið fegrar
og vísdóm stjarnanna
elur í eilífð aldanna.

Sú alúðarvera
sem hefur þann
heiðarleika að gefa
að hefja upp jákvæðni
       - úr efa -
það er, eyjan mín
yndislega.
Okkur öllum
var hún gefin.
Svo nú dansinn
skulum við stíga
skrefin í hringnum
endalausa
     - og hnýga -
í blessun galdurs bundinna hljóða;
bragalist vorar einstöku þjóðar.

-
En eymdarlega nú vízt elur
sig elja, súr til úrbóta.
Börnin sín, og búið selur
bögu fyrir ljóta.

Andardráttur minn er eldfimur

Andardráttur minn er eldfimur,

innbyrgt hef ég nú of mikið eitur.

Og nú kominn er að

þessum hrörlega stað

þar sem rónarnir setjast glatt að.

Í sjálfsvorkun veltist ég um.

Eitrið bragðgóða klára ég úr dósunum.

Þótt ég viti það vel

það geri útaf mitt þel,

þá enn meira ég lep úr þess skel.

En ég kann eigi á því nein skil

hvers vegna í sopann ég leita svo vil.

Hann bara gerir mér gott,

galdrar allt ljótt í flott

og gerir ósýnilegt mikilsmanns stollt.

---

Máninn á mig töfrandi lýsir

með glitrandi geislum, svo mig nú fýsir

að fá mér einn meiri bjór,

er ‘ekki orðinn nógu sljór

svo ég keyri mig sjálfan í kór.

Ég sýp og sýp en ekkert ég græði.

Sé nú í gegnum þess alls kosta gæði.

Það bara hefur viss tök,

hugsunin verður slök

en um leið verður dómgreindin lök.

Ég verð nú að gefa því gaum,

þeim sjálfgefna mannlega draum.

Að sjá svart á hvítt

eitthvað gamalt sem nýtt,

og sjálfum mér geta þá hlítt

---

En allt er nú aftur á bak,

allt öfugt, samt sem tilbúið lak.

Þetta er einsog það er

og nú ég aleinn stend ber

aftan við hversdagsins her.

Svo, áfengi á ei við mig lengur

og aldrei í raun það hefur, minn drengur.

Heldur misskilið ég hef

þess tilgang, ég tel

 - en burt henda því ég tvístígandi vel…

For The Youth

I sat down to write this
for the ones of the youth

for I think it's my duty to
try to tell them the truth.

Of what the real world really is to,

there's so much disorder
but yet nothin to prove.

Some sense them, some don't

and some know they are there,

those makers of evil
witch we all do despair.

Those who bare nothing
of love or good deeds,

those who are fueled by hatred and greed.

Is their mission that obvious,
to put us aside

and lock as many up
forever to hide?

Oppress the free thinking 
and controll the press

and to brainwash the puplic
with their politic-chess?

I guess I'll never know
so I encourige you

to open your eyes,
try to seek out the truth.

With these final words
jolly wishes I send

to all who are trying
to see it throuh to the end.

Thought of thinking

If the day today was the day tomorrow,

would you join me in a walk of crime?

If the day tomorrow was a day of sorrow,

would you help me kill the time?

If the years to come are the years we've followed,

then will they still hold the same fences?

If those years to come will be as shallow,

then when will we come to our senses?

He’s here

The Devil reminds
us of his existence

in words,
with sounds
and in fiction.

With great speeches
he preaches of war a
nd power, globalization
and extermination.

I see through this
bloody veil of lies.
Feed me truth!

- No…

He doesn't dare 

to speak the truth,

nor even to admit

his wars fought for
power, globalization

and extermination.

That very tempting phone-call

Come on, ride with me!

We’ll solve our mysteries

like Scooby-Doo

and you know who.

- Could it be? Eternity?

He doesn't see and he doesn't hear.

He doesn't think the end is near.

Working hard or hardly working?

- He doesn't really talk that much, nor sing.

Spreading diseases

and blowing to pieces.

Celebrating victory with democracy

is our history biggest hypocrisy.

Over and out, and march me over!

Freedom is as rare as a four-leafed clover.

Too many guns to kill -

too much blood’s been spilled.

If he doesn't see and he doesn't hear

he doesn't think the end is near.

Já

Leitandi,

ei skeitandi

og engu breytandi.

Það virðist allt svo eðlilegt,

á sama tíma nokkuð skelfilegt.

Ég reyni að komast heill í gegn,

sem þjóðarinnar þegn,

en það er mér um megn.

Ég upplifi allar lygarnar,

trúlegar en samt gegnsæjar.

            -Það ver hver sinn bróður, hvar er þinn?

            Ver hver sinn bróður? -Já.

Grátandi,

frálátandi

og sjálfum sér slátrandi.

Hann hlær af sjálfs síns gríni,

er sama þó kjósendum týni.

Þetta er nefnilega svo yndislegt;

siðleysislegt,

samt löglegt.

Það vita flestir sannleikann,

þeir þekkja hann en enginn mótmæla kann.

            -Ég er orðinn óður, stingið mér inn!

              Ertu snaróður? 
            -Já.

Hugrenning um dýrkun skotvopna

Skrítin mér þykir sú skakka pæling

að skotvopnin úr leysi 'allan vanda.

Biluð og steikt mér þykir sú stæling

að stríð verði unnið með þeim fjanda.