Ragnarök

hið græna ljón gleypir sólina
galdurinn skerpir sjónina
fyrrum blóði drifið engi bíður
blómstrunar meðan tíminn líður
dynur frá verkstæði dverga
djúpt neðan úr fjöllum
æsirnir vanina ergja
og espa upp þeirra köllun

eldinn gaf oss Prómóþeus
aldin færði á silfurfati
líf fyrir líf - eilífur Deus -
ljósið gefur svo verði bati
frá rökstólum goðanna geislar
galdurinn æðsti og beislar
efnið, svo fyllist gatið

satúrnus til munns sér leggur
syni sína með bernaise-sósu
tyggur bita fyrir bita og heggur
brotna sólstafi í ljósum
logum, og himininn rifnar...
dætur Óðins blóði drifnar
dólgar viðhafast undir rósum

úr hásætum himnanna kemur
hið algilda lögmál sköpunar
ofið úr þeim einingum þremur
er uppfylla og greiða götuna
vitund upp vinda á gátt
villtum beina í rétta átt
af veginum sem leiðir til glötunar

til þjónustu sagna er tíminn
tilgangurinn í gangverkinu
endalokin hafin í mynd
unna af sjálfu sköpunarverkinu
urið mun allt upp til agna
um aldur og ævi ragna
sólin rís aptur í nýrri merkingu

Afleiðingar ákvarðanna sem speglast í lélegri ljósmynd af dauðanum

sólin er appelsína 
sem skín á glötunina 
svarthvítt myndbrot 
af dauðanum

með áróður 
á móti lífinu

kómískur hryllingur 

með dramatísku ívafi

svo er öllum sagt að þegja 

og fyrir lygum hneigja
í dáleislu hrakfalla
líðandi stunda 

hryllileg dramatík 
með þó kómísku ívafi

Sann-visku-bit

Grasið gerir mig gáfaðri,
get èg leyft mér að fullyrða.
Verð frískari og fágaðri
og fordóma alla vill myrða.

Hugsað get ég helmingi skýrar,
hugað að þeim sem minna sín mega.
Hugmyndir allar strax verða hýrar
og heimurinn enn litla von virðist eiga.

En mig verkjar í höfðið og mig verkjar í hjartað
við að hlaupa í felur og að leyna því
að ég notiða, reykiða, hreinlega elski að
efna til jónu og kveikja'henni í.

Þeir segja að hún sé eitthvað skrítin...

Dofin gengur hún koldimman veg
í druslulegri hempu; brjóstumkennanleg.
Með ekkert að baki og enga framtíð,
ekkert nema hempuna og dapurlegt líf.

Hún hefur ósjaldan úr sorpinu étið
og aldrei við silfurborðbúnað setið.
Þekkir ekkert annað en þann fátæktarheim
sem í auðnuleysi sínu hún gengur ein.

Berfætt hún áfram sig haltrandi ber
um harðgrýttar jarðir, hvert sem er.
En áfangastaðirnir eru þó vízt fáir,
því uppsker kona ekki einsog hún sáir?

Séð í gegnum tilganginn

Ég sé ljósin loga
gegnum litleysuna,
einsog hverir hyldjúpa
hvínandi funa.

Ég finn tímann titra
í eintómu hringsóli.
Markmið allra manna-
- mega finna'upp hjólið.

Litla Ljóta

Litla, litla Ljóta
litla andlit sitt vill brjóta.
Til fulls þá fær að njóta
friðar, hún þráir að hljóta.
-engra nýtur hún úrbóta
aumingja greyið litla,
litla Ljóta.

Heimspekileg vangavelta

      Þeir skipa mér að þegja
      og segja: "Sá sem spyr,
      er að biðja um að deyja".
Þannig held ég áfram, því
ég tel mig þurfa að lifa.
Þó ég lesi framtíðina í
læt ég mér nægja að skrifa.
Því ég óttast að ef ég segi frá,
verði ég laminn, grýttur;
negldur krossinn á.
En er það annars ekki það sem allir þrá?
-Athygli?

Sannleikurinn

Margsinnis hef ég misnotað
margan drykkinn góðan.
Og ekki get ég fullyrt að
einhver hafi gert mig fróðan.

En hins vegar hef ég leikið mér
að “húlla' upp” nokkrum skvísum.
Svo skrítið hvernig ég heiminn sé
eftir svolítið ball með þeim dísum.
-
Með áfengi um hönd, á fyllerí held.
Hef alltof oft staðið í þannig þeysi.
En ef ég rúlla' upp dömu og ber að 'henni eld
ég öll vandamál heimsins leysi.
-
Greinið á milli og greinið í sundur;
og gangið nú frá þessu straffi.
Vil ég þá minna' á að þetta munaðar undur
er minna ávanabindandi en kaffi.

Svo berið út orðið og berið það hratt,
berið það alla leið til Mekka.
Þó þeir segi annað þá er þetta satt:
Smókurinn er skárri' en að drekka!

Saga her(ra)manns

Blæðandi magasár og bólga í anus,
beinverkir, pína og opin beinbrot.
Ímyndaður vinur sem kallar sig Janus,
starir dolfallinn í mitt dimma skot.

Nauðganir, árásir og ásetin morð,
allt fellur í sama pakkann.
Ég stilltur og prúður sest við mitt borð,
og svellkaldur tæti'á mér hnakkann.

Gleðileg jól

Um borgina eru skreytingar settar
og inní húsunum sitja fjölskyldur mettar.
Því það eru að koma jól.

Að lífsins gæðum við beitum okkur helst að,
en samt er fólk þarna' úti sem á ekki svefnstað.
Og það eru að koma jól.

Samfélaginu þeir segja okkur að sinna,
vinna og vinna til að' fá meira en minna.
Því það eru að koma jól.

Í Kringluna við viljum nú keyra
til að kaupa hamingjuna meira og meira.
Því það eru að koma jól.

Aukakílóin í burtu við æfum,
um leið og leiðindin með innkaupum kæfum.
Já, það eru að koma jól.

Svo er kastað sprengjum yfir þjóðir einsog Kúveit,
,,hvar endar þetta”, maður spyr sig en hver veit?
En það eru komin jól.

Og nú mamma og pabbi sér í kjólfötin smeygja
á meðan sveltandi börn í Afríku deyja.
Því nú höldum við gleðileg jól,
já það eru komin jól;
öll sömul gleðileg jól!

Allt eins

Það er allt eins,
upp og niður.
Ekkert til neins
og enginn friður.

Hægri-vinstri hólmganga,
hamagangur í gríð.
Upp og niður fangar hanga,
endalaus blóðug stríð.

Linda Rós

Hafið þið heyrt um hana Lindu Rós?
Hún gengur niður götur einsog versta drós.
Sýgur tíu dela fyrir þúsundkall,
til að eiga fyrir sígó í mall.

           Hún stundar vændi, já, hún selur sig,
           serðir gamla karla svona við og við.
           Rúnkar rónum og lætur lemja sig,
           rétt upp á sinn gamla sið.

Helvíti hart

Vaxandi vitundin opnar mér
veröld, svo fjarri öllu.
Með gjöfum Freyju hún færir mér
frelsi á hugarins stöllum.

En bjálfarnir vanhugsað banna
betrun þá er felst í því
að vitundina varlega kanna -
að vefja' upp arfa og kveikja svo í.

Þess vegna ég þjakaður er,
þurfa þau bönn að líða
sem hefta hamingjunnar veg,
sem heilagleikann kalt níða.

Afneitun allmennrar menntunar

Morgunn þessa mánudags
er mæðu allur sleginn.
Skapið skrítið, óheflað,
er skauta ég skólaveginn.

Því heima vil ég í hugleiðingu,
heldur en tímanum eyða
í valin kvæði og vitfirringu
og veikburða fræðiseiða.

Ég veit að vit mitt skákar þeim
vitlausu menntafræðum
sem bjóða upp á betri heim
og betrun á öllum lífsgæðum.

Ósk mín dýpsta er ekki sú
allt að vita um eitt.
Nei, að velja best úr villutrú
veitir mér ekki neitt.

Til ráðherra

Þú, þú ráðherra lands,
er þín samviska hrein?
Og fílabeinsturn þinn
frekar mannabein
úr hinum vinnandi manni
sem trúði þig á?
Þú sem mat okkur meinar
meðan tyggjum við strá.

Þú ert sekur að sanni,
samviskulaus.
Svíkur sárt fólkið
sem að þig kaus.
Með þína vopnuðu verði
þú vanvirðir oss.
Rausar þinn rógburð
um rafbyssukost.

Viltu útskýra eitt
um efnahaginn,
eru varnarmál heldri
en öryrkinn?
Hvað með blíðu börnin
blæðandi sár?
Í hverju felst vörnin
um ókomin ár?

Mig dreymir þig deyja,
og að þú deyir í bráð.
Að þú tapir þínu trausti,
þá er takmarkinu náð.
Verðir grafinn að vetri
í volgum og vellandi grút.
Og þú súpir seið þinna gjörða
af svo sjóðheitum stút.

Eðli mannsins?

Maðurinn byggir
og maðurinn splundrar.
Maðurinn hryggir
og maðurinn sundrar.
Maðurinn grætir 
og maðurinn meiðir.
Maðurinn tætir
og maðurinn eyðir.
Maðurinn skekur
og maðurinn, frekur, 
maðurinn tekur
og maðurinn drepur.

Hjólastóla-dópsalinn í Mjódd

Sögu vil ég segja af hali,
sem selur þér pillur að eigin vali.
Það er hjólastóla-dópsalinn í Mjódd.

Hann gerir á fólki ei greinarmun,
gefur ungum sem öldnum Valium.
Þessi hjólastóla-dópsali í Mjódd.

Seroquil eða Stratera;
hann selur allt nema stera.
Hvetur allt fólk til að kalla sig vin,
því karlinn, hann reddar því Contalgin.

Hjá lækninum lýður ei þjónustu skerta,
fær lyfseðla uppá Conserta.
Þessi hjólastóla-dópsali í Mjódd.

Hann kallar á litlu lömbin sín,
með lúkurnar fullar af Ritalín.
Gamli hjólastóla-dópsalinn í Mjódd.

Stesolid eða Tramódól,
hann fær allt útá sinn hjólastól.
Með vasana fulla af Mogadon,
maðurinn byggir upp gróðavon.

Ef neikvæðnin flæðir sem fljótið Níl
hann nær í fyrir þíg Rivodril.
Þessi hjólastóla-dópsali í Mjódd.

Með Dísur og Mogga og sitthvað fleira
má sjá hann út af kortinu keyra.
Þennan hjólastóla-dópsala í Mjódd.

Svo ef þér leiðist mitt litla grín,
láttu vaða á löglegt Amfetamín
hjá þessum hjólastóla-dópsala í Mjódd.

Litla götuhóran

Þú ert falleg,
með heila í lagi
og svo ertu lagleg.
Þú ert skrítin,
stundum getur
veröldin verið ýtin.
Þú ert dóni,
í dag ertu róni
en í gær varstu fáguð.

Spáið í framtíð vorar bjartsýnu þjóðar!

Þú ert lamin,
og í kjölfar þess
er sálin þín kramin.
Þú ert kerling,
krumpuð og ljót
- ein fitufelling!
Þú ert útgrátin,
aldrei fullnægð
og farinn er dátinn.

Spáið í framtíð vorar bjartsýnu þjóðar!

Þú ert fíkill,
fyrir öðrum ertu
götunnar sýkill.
Þú ert hóra,
froðufellandi þú
gleður bankastjóra.
Þú ert staur,
en fyrir stjórana
færð þinn aur.

Spáð var í framtíð vorar bjartsýnu þjóðar, 
svo var því hætt... 

Heimspekileg vangavelta #53

Þú styður þig við stoðir réttlætis með faldnar fullyrðingar sjálfselskunar. Þvi jú, ekki er allt sem sýnist. Og það veist þú. Allt gefið og gert blátt áfram, án áfalla. En samt, þú veist...

Allt sem þú ert er einmitt hið eina sanna - þú, spegilmynd. Fullyrðing sjálfsins til fullkomnunar. Svo ekki reyna að ljúga. Hugmyndir fljúga fram og aftur, en þú þarft ekki að trúa öllu því sem á þig er borið. Ekki standa á stöllum þeirra trúarbragða sem mötuð voru ofan í þig á milli stríða rökræðna síðasta fyllerís. Þú færð afslátt af ís, en ekki af namminu

- þetta er lítil tilraun. En hér eru ekkert nema ræningjar sem þamba bjór þess á milli. Kvöldin eru eins góð og menn vilja. Það er bara þannig, eða þú veist, eru ekki allir jafn gefnir fyrir gamnið? Hin vélræna hylling. Það er víst hún sem ræður... Það held ég, systur og bræður - Bubbi Morthens er bara sjálfselskur trúbador, svo styrkið ykkar krafta og bara verið. Verið gegnsæjari en glerið sem nafn ykkar var ritað á til eilífðar. Verið "þið" út þann tíma.

Byrjunin - on/off. Þið ráðið hvernig þið kjósið á ljóðið að líta, hvort þið viljið endurgjaldið nýta; hvort gjörðin sé gjaldgeng til hins sama. En munið að vera ekki til erfiðis og ama.

Þú dregur andann að þér, ólöglegan, og brýtur þar með í bága við eðlið, strandar á skeri í öldugangi vitfirringarinnar.

Æði - gæði - vannæring - útkast.

Þú blæst út eitruðum drætti andans. Eldur og brennisteinn, hreinn og þar af leiðandi drepandi. Andardrátturinn er kennimerki drekaflokksins sem þú tilheyrir. Þó þú reynir, þá verður það ekki af þér tekið. Samviskan sefur ekki þó líkaminn dotti, hún er alltaf á varðbergi. Þessvegna sefur þú svona illa. Þar hefurðu það!

Munið þið hin bara að láta af ósómanum. Lifið betur í dag en í gær. Frá toppi niður í tær verið hrein, eins hrein og þið viljið. Sýnið þann styrk sem þið getið... Pétur opnar nefnilega ekki fyrir sóðum sálarinnar. Nei, hann skellir á tær þeirra sem upp láta um van-hegðun sína. Ég meina, maðurinn er með lyklakippu úr hreinu gulli. Afhverju ekki að nota hana..?

Ode to all natives

Growing food right in their backyard

and in the front they mined for gold.

Living peacefully with their neighbours, 

the atmosphere was far from cold.

Building large futuristic buildings,

making epic history - left untold.

Eyes of the society was beautiful

but now their culture has been sold.

---

Sailing across the whole Atlantic-sea,

packed with diseases and guns to blow.

With only one thing on their narrow minds:

"Find some land and growth, you know".

Invading those beautiful nations,

taking everything they had to give.

Starting cutting down the people

where not a sole was left to live.

---

They're not gone but still forgotten;

still their land the white man craves.

Starting wars within every nation

for the survivors 'to become slaves.

When will history stop repeating itself?
When will those genocides be stopped?

They've rewritten our correct history,

the truth in pieces has been chopped.