Kynvillingurinn

Á Kárahnjúkum kynvillingur býr,
karlmaður með vesælan drjóla.
Klæðist sem kona, greinilega hýr,
og kallast el ó el ei - Lóla.

Unga konan Ása

Núna yrki ég um hana Ásu,
eina unga konu fríða.
Vildi ég hennar væta pjásu
vel, og svo henni ríða.

Linda Rós

Hafið þið heyrt um hana Lindu Rós?
Hún gengur niður götur einsog versta drós.
Sýgur tíu dela fyrir þúsundkall,
til að eiga fyrir sígó í mall.

           Hún stundar vændi, já, hún selur sig,
           serðir gamla karla svona við og við.
           Rúnkar rónum og lætur lemja sig,
           rétt upp á sinn gamla sið.

Viltu bita?

Ég á mér einn stóran draum,
það að geta ekki vaknað.
Því í draumi ég ann mér við glaum
og ekki vil ég þess sakna.

Ég bý í húsi sem heitir Pétur,
hannað af sjálfum mér.
Upp’á höfuð mitt Hallgrímur setur
hverfula klukku sem tímana sér.

Viltu kaupa þér villu mína?
Viltu skera þér tertusneið?
Ég skal gera frænkuna fína,
fljótur skenkja í þína skeið.

Á meðan viltu slátra mér ær?
Viltu lambið litla pína?
Meðan Donovan strengina slær,
sjónvörpin viðbjóðinn sýna.

Hjálpaðu mér upp í mót,
mjakaðu mér út á broddinn.
Viltu síðan þaga sem grjót,
svo blotni ekki hjá mér koddinn?

Vingjarnleg vofa

Einsog vofa með veggjum ég geng,
vafra um í taumum sólarhringa.
Staulast einn og slæ minn streng
meðan ég stoltið niður þvinga.

- Elju blandinn er minn efi.

Engu ég lofa né læt ég í té
ásakanir, mönnum bundnar.
Sögur frekar ég segi af mér,
sannar eða uppfundnar.

 - Gefjun er yfir mig gefin.

Bank, bank - it's the punk-police!

Liggjandi lúinn rúminu í,
er lamið var gratt á dyrnar.
Reis ég'úr rekkju - tók húninn í
fyrir rannsóknarlögreglu-kýrnar.

Ruddust þær inn, reiðar, með látum
- ringlaður varð ég, og lostinn.
En'af kurteisi tók ég krúnunnar-dátum
svo kulnaði snart þeirra rosti.

Gáttaðir urðu af geðprýði minni,
gátu ekki annað en dáðst
er kærleik færði'þeim skuldlaust í kynni
kyntann með eilífri ást...

---

Aumar sálir, aumir menn!
Aumingjar meðal oss reika
stamandi og vit-stolnir í senn
og stirðir til persónuleika.

Reglubundnir, þó viltir ráða;
á ranghugmyndum aldnir.
Snauðir gæsku og sannra dáða;
dagar vizku engir taldir.

Geðveiki

Meðan tíminn dansar tangó uppá grín þá tómlegt húsið stendur autt. Meðan ekkja syrgir fallin börnin sín silfrað tunglið verður rautt. Vindurinn veinar svo illa að mig sker, veltur á sjónum agnar dugga. Gleymandi að gá vel að sjálfum sér, sefur Gamli við opinn glugga. Himininn brennur við hafsins enda, og heltekur mannkyn sú sín. Löngu kominn tími á'að lenda, en leyfi mér að gera'af því grín. Nafar milli Hana og Hænu, held ég uppá Gónhólinn. Loksins ég reis, þó með litla rænu og reyni að lifa fram á jólin. Dagur niður dettur og nóttin rís, og dimmt er mjög yfir hér nyrðra. Hér bræður sárt berjast, á landi íss; blákallt þeir hvorn annan myrða.

Dalagrafarinn

Maðurinn mokar upp í mót
meðan kötturinn tárast.
Drífðu þig Drífa, vertu nú skjót,
dalurinn annars mun klárast.

Dansdvergurinn

Dvergurinn dansaði rosalega vel, dolfallinn ég horfði þar á hann. Mikið brá mér og varð ekki um sel, meðan dansgólfið eftir hann brann.

Leitin að skósóla vestursins

Mér sýnist austur stundum vera vestur. Og ég stama kannski  en Nökkvi er góður hestur Þó maðurinn virðist vera' í máli blestur þá er Nökkvi alltaf jafn hress og góður hestur. Það er kadiljákur á hvolfi útí skurði - útklesstur. En Nökkvi er enn frár og sprækur hestur. Á hótel jörð er sérhver maður gestur og Nökkvi, hann er æðislegur hestur. Þjálfun er nauðsin ef vilt þú verða bestur. Þess vegna er Nökkvi svona hraðskreiður hestur. Ef fyrir hér finnst einhver manna mestur, mun hann Nökkvi án efa vera mikið betri hestur. Skordýraplágur og uppskerubrestur… En Nökkvi er alltaf jafn sprækur hestur. Bábylju upp bullar blindfullur prestur. En Nökkvi, hann er geðveikt flottur hestur. Þú vilt fá hrós en uppskerð aðeins lestur. Samt sem áður er Nökkvi frábær hestur. Og ef þér skildi ei fást  lengri skilafrestur, fáðu Nökkva í málið því hann er 'hinn besti hestur.

Ort á skyteríi

Yrki ég nú ferskeytlu ei ætlaða börnum

um ofsaför mína á klósetið.

Ég hélt sjálfan satan vera í mínum görnum!

Svei mér, hvað hafði ég étið?

Ég sat þarna aumur og engdist af kvöl,

augu mín orðin rauð og þrútin.

En ég frelsaði Mandela, þó ekki með þjöl

og þakklátur þurkaði stútinn.

Ráð frá rosknum frænda

Stefán, hættu að skoða klám!

Þú verður geðveikur ef þú skoðar klám.

Stefán, hættu að skoða klám!

Þú verður blindur ef þú skoðar klám,

Stefán, hættu að skoða klám.

Stefán, hættu að skoða klám!

Þú missir aleiguna ef þú skoðar klám.

Stefán, hættu að skoða klám!

Þú ferð til helvítis ef þú skoðar klám.

Stefán, horfðu bara á mig

- ég skoðaði klám.

Jón hefur aldrei verið mikið fyrir yfirvaldið

Hvorki virði ég kóng né prest,

hvorn um sig ég hata.

Binda þá mér þætti best

í þyrnibeð, án fata.