Depurð

Ég er leiður, svo leiður...
Það lagast ekkert - ég veit það.
Ég er bitur, svo bitur
og batna hægt, ef eitthvað.

Ég er óður, svo óður...
Ég ann orðið engum lengur.
Ég er reiður, svo reiður,
ræðst á allt sem gengur.

Ég er móður, svo móður...
Mæðan mig gjörvallan skekur.
Ég er hryggur svo, hryggur,
og hryggðin mig að lokum drepur.

Reiður

Ég vil brjóta allt og bramla
og brytja fjendur gamla.
Svo kýla menn og kremja
því kæfir mig nú gremja. 

Reiði

Aleinn ég storma út í myrkrið sár
því sviftur var ég aleigu og sál.
Kuldinn nístir, ég er orðinn blár
en hlýnar strax við reiðinnar bál.



Helvítis!
Hann gerir sér svo glatt að hamast á litlum sálum.
Kemur inn og skemmir hratt; allir eru æstir, á nálum.

Þó hann taki allt sem mér dýrmætt mun vera
þá þorir maður ekki eitt stakt orð að segja.
Því ef ég myndi voga mér það að gera,
þá væri ég hreinlega að biðja um að deyja.

Bank, bank - it's the punk-police!

Liggjandi lúinn rúminu í,
er lamið var gratt á dyrnar.
Reis ég'úr rekkju - tók húninn í
fyrir rannsóknarlögreglu-kýrnar.

Ruddust þær inn, reiðar, með látum
- ringlaður varð ég, og lostinn.
En'af kurteisi tók ég krúnunnar-dátum
svo kulnaði snart þeirra rosti.

Gáttaðir urðu af geðprýði minni,
gátu ekki annað en dáðst
er kærleik færði'þeim skuldlaust í kynni
kyntann með eilífri ást...

---

Aumar sálir, aumir menn!
Aumingjar meðal oss reika
stamandi og vit-stolnir í senn
og stirðir til persónuleika.

Reglubundnir, þó viltir ráða;
á ranghugmyndum aldnir.
Snauðir gæsku og sannra dáða;
dagar vizku engir taldir.

Tilraun til sátta niðurlægingar

Úr mörgu er ég gerður maður
og met allt jafnt til griða.
Lofa hvorki last né þvaður,
læt hið sanna áfram miða.

Lyganöðrur og lágar sálir, 
last ég ber til ykkar.
Ykkur ég bölva og óska báli
er biturleikinn þykknar.

Reiður mjög, rjúkandi af bræði,
rökkur hylur huga minn.
Frá hatrinu fæ ég ekkert næði 
fyrr en slokknar eldurinn.

Hvernig né hvaðan, enginn veit
hvert svo sem það stefnir.
En rosaleg hér var sett í reit
raun, til að sanna efnið.

Kannski

Þegar eitthvað er endalaust
þungt, svo þú ræður ekki við.
Langar þig þá ekki til að berja
einhver í höfuðið með hamri..?

And-fjand

Reiði ráðandi
rögum brandi með
vald vellandi, 
ólíðandi til vilja óeirða.

Þá hann tamdi sér
reynandi bjargandi,
eilífur heilagur andi,
sjúklega sýki til launa.

Trúandi treystandi bulli
- brengluðu rugli. 
Mataður inn að beini
af því mennska meini
að vera fíflaður,
viljandi hugstíflaður
af þeim sem treyst var í blindni.

Þá freistandi 
finnst manni frekar
trú að taka á
takmarkaðan sannleika.

Treystandi þeim hugmyndum
sem ,,gefin var börnum í skóinn"!

En því miður stýrir stíf
staðreynd því
stefnuleysi sem býr
í hugum lítilla manna.