í marglaga heimi
endurtekinna hringrása
nótur, spilandi samhljóma
sem kastast svo taktfast
fram og til baka
milli rýmis og tíma
í riðandi flæði
samtvinnaðra vídda
og ég sé það
og ég skil það
og ég veit það
og ég er það
og ég er allt sem er
og allt því meðfram
og allt þetta er
á sama tíma ég
og heimurinn sem ég byggi
sem einsog vaxandi tré -
rótabundinn
í nærandi sverði
stöðugur, græðir
og gefandi dafnar
Askur alls þess sem er
og þess á milli
vel á milli
óþrjótandi endurkasta
andstæðri endurspeglun
andspænis svo annari
og annari og annari
og öðrum
í allar áttir
og úr þeim öllum
dregur upp mynd
í augnabliks upplifun
sjálfsins þar sem
andinn verður eilífur
í millibils-ástandi
sjálfs síns og efnis og tíma
Marglaga ómur
öldugangur marserandi
frá hyldýpi marsins
ólgusjós úthafa
endaleysis alls í engu
eigin upplifun eilífðar
fortíðar, nútíðar, framtíðar
aldrei en samt alltaf
djúpstæður kærleikur
alsæla, ást, eilífðin og - ég
að eilífu
salem
Engin ummæli:
Skrifa ummæli