Allra eina

Dagur sem dofnar í hringhlaupi tímans
er dagur sem gleymist í mínútusjó.
Og augnablik grafin í ómerktar grafir,
geymd en týnd einsog saumnál í mó.

Fljótandi áfram í elfi hringrásar
uppsprettu streitu og geðveiklunar.
Vindar samtímans strítt á mig blása
og sárt þeir draga til bæklunar.

Á biðinni er ég að bilast
og brjálæði er ekki að leyna.
Ég er bara að reyna'ð finna frið
mín fagra - mín allra eina.

Vitað mál?

Ég veit það, þú veist það,
við elskum hvort heitt svo annað.
Og ég veit það og þú veist það,
að elska okkur er bannað.

Ég sé það, þú sérð það,
ást okkar aldrei fæst slokknað.
Ég sé það að þú sérð það
að ást okkar engin fær botnað.

En ég veit það og þú veist það,
að ástina er ekki að skilgreina
Og ég vona að þú kona
skiljir hvað ég reyni að meina.

Ég finn það, þú finnur það,
að ekkert okkur fær sundrað.
Ég veit það og þú veist það
að tengsl okkar aldrei fást splundrað.

Það er heitt á könnunni

Englarnir brustu 
í grát af gleði
þegar þú fæddist,
því þú ert svo sæt 
- falleg. 
Mér finnst það 
samt fara 
allan hringinn 
yfir í súrt.

En það má reyna
með öllum 
alheimsins kryddum
að krydda -
fegra þá áferð
sem þú veitir
hinni líðandi stund.

En það er 
ekki hægt.
Því þú ert
fullkomnun
orðsins "fegurðar".

Þú ert súrsæt;
í gegn-
um
myndlíkingar
mínar
sérðu sjálfa 
þig best.

Elskan, ástin -
engillinn minn...
þú veist hver þú ert.

Kíktu í kaffi.

Abigail

Your humour, enlightening and easy.

Keeps my heart from totally freezing.

Ivory white skin

and aroma of spring.

Your closeness is well gratifying.

Vivid your glow, soft and fair face.

You represent the meaning of grace.

You’re a flake of snow

and no evil you know.

Only love inside you grows.

Those ruby red lips and magical eyes.

With hair more brighter then white.

Your diamond like smile...

so like the Nazis said "Hail"!

I honour you sweet Abigail.

The heavenly queens stone

In so many ways I can't explain,

I've found peace, got rid of pain.

Everything is now and will forever,

always has been, yet also never.

          It's strange how we seem

          to be prearranged in shame,

          but who's to blame?

Heavenly blue as the clearest sky,

your blossom pours out from your eyes.

The kind that saves lives,

truly your optical doors.

          It's strange how we seem

          to be prearranged in shame,

          but who's to blame?

Blond hair and blue eyes,

I believe those are yours.

Your grace all around shines
without a word or even a move.

Writings through past times
from Gods creation and rules.

          It's strange how we seem

          to be prearranged in shame,

          but who's to blame?

Justice for your glory

and justice for your fate.

I know it's not our time

that's my reason to hate.

 

 

Bara ef þú vissir

Þegar kertin kulna á stjökum sínum

kemur myrkrið yfir svo skjótt.

Þá vil ég helst hafa þig í örmum mínum

og hvíla með þér alla nótt.

Þú ert mitt yndi og þú ert mín ást

þó þú vitir það sjálf ekki enn.

Og erfiðara er við það að kljást

en alla heimsins sterkustu menn.