Reyni að anda en uppgefin
er.
Uppurin er lífs míns
orka.
Nú getur ekkert bjargað
mér
og ekki er við því að
storka.
Gref ég því holu í
Hallormsstað
og hendi í hana rusli.
Getur ekki komið fyrir að
aldrei verði neinn usli?
Bara ef maður hefði
hugsað fyrr,
og haldið sér frá þessu
öllu.
Þá hefði maður kannski
verið kyrr,
og kaffært sér í fanginu 'á
stöllu?
Engin ummæli:
Skrifa ummæli