Þrautir fá þróast
þrúgandi og illa lýjandi.
Þó skuldin sé aðeins skán
og svo smá
við hlið hinnar dökku myndar
- þeirrar djöfulssindar -
sem talin er heilagri
en þrenningin forgefna.
Það er sú óútskýranlega
árátta áfallasýktra sála,
sem sér fyrirhöfn til forar
fimlega fynna
til að ráða ráðum sinna ráða.
Það eitt fer augljóslega
ekki á milli mála.
Því þegar ráðið fæst úr raunum
- þá ranglega heiftin stjórnar
hugum, og upphefur
andstyggilega andhverfu
heilinda hins innra.
Svoleiðis,
þau sem talin voru upp
til björgunar
og drengskapar dugnaðar.
En meinsemdir fylgja
meðvirkni mannlegra hvata
sem svo sjúklegar sýna
sitt sanna "sataníska-"sjálf
í sjúklegum tilraunum til ásta.
Mæða sú, ærin og meiriháttar
heftir mestan bata.
Því þannig vill til,
svo skemmtilega
á skondinn hátt
og skringilegan,
að það telst ekki
sjálfgefið
að allt gefið
fáist gefið til baka.
Því er ekki stoltið
stirt til svörunnar
ef svara skal svari
til saka?
- Jú, stoltið er stórlega
gefið stórkostlegum
stirðleika ef í sakir
ratar óhóflega...
-Amen!
Engin ummæli:
Skrifa ummæli