Á degi sem þessum, á kvöldi sem slíku, ég slummaði lessu og sleikti píku. Mér fannst það algjört ævintýr. Tróð ég marvaða svo þetta lukkaðist, dró að mér andann og rukkaði almættið um afganginn.
Tíndi stjörnurnar í poka merktum Bónus og sýndi þeim sem ég treysti hvað mest fyrir leyndarmálinu. Þetta snýst allt um rétta nálgun. Það er það sem er að frétta. Ég tók mér pásu meðan ljóskan undir nálinni söng laglínur hástöfum og útskýrði sína átröskun í hljómum. Ég fór semsagt hamförum. Fékk uppljómun - allir geta tjáð sig með orðum.
Við rúmgafl næturinnar beið ég eftirtektar. Upplifði afl og tilgang vætunnar fyrir gróðurinn,
svo ég gróðursetti. Uppskeran mildaði geðið. Nóttin leið og um morguninn skreið fram með birtunni, seiður nýja dagsins. Ef svo má að orði komast. Draumar eru ekkert án vona.
Vekjaraklukkan hringdi á slaginu og mér sýndi hina raunverulegu banalegu stundarinnar.
Lessan snérist til tvíkynhneigðar og ég leifi mér að trúa að ég hafi átt stóran þátt í að snúa
henni aftur til mannlegra hvata. Bannað að hata, því þannig trúin glatast. Veikindin urðu að bata. Það er bara þannig!
Engin ummæli:
Skrifa ummæli