Uppleysa

Kröfur gerðar til rangra karlmanna,

kreist var upp úr börnum eggjanna.

Lífið losnar frá ströngum vitsmunum

sem leiðandi stórar hugmyndir spanna.

Þjarmað er að þröngsýnum ungmennum

og það sem í skólunum við kennum

er að ekki vera að standa í stríði á móti

stanzlausri níðslu valdsins þrennu.

Þynnku – þunglyndi

Ég stend á villigötum samtímans,

set út á hvítflipalíf og eleganz

- því ég sé út um gluggan það sem enginn sér.

Tómar brennivínsflöskur og tómir bjórar,

bara tímaflækja - ekki ein, heldur fjórar.

Augu mín eins og fínpússuð gler.

Stolnir draumar seldir á götuhorni,

í sannleika sagt eru þeir löngu horfnir.

Það finnst bara öllum gaman að rugla í mér.

Ég krefst þess kona að þú klækir mig!

Já einmitt svona, ég vona að þú særir mig.

Og við tökum því bara eins og það er.

Þó gæfi ég allt sem hér ég geymi í leyni

græddi ég ekkert í þessum heimi...

Ég segi þetta nóg, ég á ekki heima hér.