Lengi hef ég hugsað til
að hefjast á því handa,
sækja heim minn svanna vil;
stíga til annarra landa.
En ekkert veit, né ekkert skil
né einhverju við það að blanda.
Nú sál mín og hjarta napurt er,
til Nancy vil ég halda!
Skipta á einsemd sem situr í mér
og sælu hlotnast margfalda.
Kenni nú hver um sjálfum sér,
sem sálarangri sér valda.
Þá sit ég í sorg og aumingjaskap
við skriftir undir steypu og grasi,
geðheilsan einsog Ginnungagap
og greini ekki móðurmálið frá þrasi.
Ekkert ég græði utan fyrir tap,
á ekkert til að fylla í glasið.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli