Mönnum líður illa því þeir hugsa illa.
Menn hugsa illa því þeir velja illa.
Menn velja illa því þeir vilja illt.
Menn vilja illt því mönnum líður illa.
---
En afhverju?Hversvegna?
(því lofað er hið illa
og tekið sem dyggð)
og tekið sem dyggð)
En hvernig má þessu breyta?
Á hverju, og hvaðan má byrja?
Hvert er hægt að snúa sèr?
Hvern, og um hvað skal spyrja?
Leitin byrjar allavega á þeim stað
sem vitund veru þinnar velur sèr
að sjá og skilja, virkja að nýju
og upp vinna til batnaðar.
sem vitund veru þinnar velur sèr
að sjá og skilja, virkja að nýju
og upp vinna til batnaðar.
---
En þetta er blóðugur bardagi.
Öflin hart etja og tilgang sinn
fynna í atinu - lífinu -
fynna í atinu - lífinu -
og með þeim leiðangri, fyrirhöfn
og tilstandi þau sinna hinni
eilífu áætlun ríkjandi.
og tilstandi þau sinna hinni
eilífu áætlun ríkjandi.
Þetta er spurning um jafnvægi
hinnar efnislegu náttúru,
hinnar efnislegu náttúru,
sem væri ekki til staðar
nema fyrir sínar andatæður
- og öfugt.
nema fyrir sínar andatæður
- og öfugt.
Þess vegna, verður þetta allt
því sem næst gefið framtíðinni
til frambúðar. Allt í samhengi,
fellt í mengi tilverunnar.
því sem næst gefið framtíðinni
til frambúðar. Allt í samhengi,
fellt í mengi tilverunnar.
---
En á meðan það fer fram, heldur baráttan áfram;
togstreitan og stríðandi óregla aflanna tveggja
- góðs og ills; lífs og dauða.
Vellir sögulegra áhlaupa skelfa
saklaust augað í fyrstu og um leið
skekur jörðin fjöll sín í mola
saklaust augað í fyrstu og um leið
skekur jörðin fjöll sín í mola
í átakanlegum öldugangi endurkasta.
Sviðin í svörð niður frá fyrsta degi,
ónýt auðn hvert sem augað eigir.
Afleiðingin, er aukinn
kostnaður lagður á
til viðhalds eðlilegrar
framvindu framtíðar, þróunar.
kostnaður lagður á
til viðhalds eðlilegrar
framvindu framtíðar, þróunar.
- Fórn gefin til heilla áframhaldinu -
En hvað veldur því að mennirnir velja,
yfir höfuð og upp til hópa, að sjálfum sér
trú selja á verk, vinnu og vegi þeirrar
stefnu betur þekkta sem illsku?
yfir höfuð og upp til hópa, að sjálfum sér
trú selja á verk, vinnu og vegi þeirrar
stefnu betur þekkta sem illsku?
Þá sér í lagi úr því, að hið gagnstæða
stendur ætíð og án frávika, jafnt til boða
þ.e. sönn gæska - altækur eilífur kærleikur.
Vandinn, þar af leiðandi virðist lausnum fjarlægur
og kemst ekki hjá því að vera til staðar.
Í kjölfar afleiðinga sinna leiðir hann
sjálfan sig öllum til sjónar að lokum.
Í kjölfar afleiðinga sinna leiðir hann
sjálfan sig öllum til sjónar að lokum.
- Kannski í dag, kannski á morgun -
en á meðan munu mennirnir ávalt þurfa
að ákveða hver með öðrum stefnu sína.
(einstakir gefa sér góðan tíma,
annað en flestir, flestir kjósa,
í vonlausu félagi við fávizku sína,
annað en flestir, flestir kjósa,
í vonlausu félagi við fávizku sína,
að skýrast til eyðinlegginga og lasta)
Þess vegna við verðum
orðinu að út dreifa
og innræta í okkar
innsta kjarna.
og innræta í okkar
innsta kjarna.
Loksins til lífsins vakna!
-
Með von um batnandi tíð
og bjartara líf til betrunar.
RollingJohn.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli