og stöðu mína metið.
Hugleiðingar átt hef margar,
en hatt minn aldrei étið.
Skapið er sett
á sköpunnar-stétt,
þá götu svo aflanga;
úr fjötrum ég stefni þangað.
Lepjað hef ég úldinn löður,
látið undan þrautum.
Ákallað Allsherjaföður
umlukinn ljótum fautum.
Skapið er sett
á sköpunnar-stétt,
þá götu svo aflanga;
úr fjötrum ég stefni þangað.
Bjartur nú morgun, glatt'hann betrun færir
og batnandi líðan, því af'mér er runnið
það bölæðis-brjálæði sem yfir kæfði
allt sem ég fyrir hafði unnið.
Skapið er sett
á sköpunnar-stétt,
þá götu svo aflanga;
úr fjötrum ég stefni þangað.
En framtíðin, bjartari'og frama gefin,
frjálslega ég leifi henni'að trúa
fyrir hamingju, og hamslausri gleði
í heiminum - sem ég vil búa.
Skapið er sett
á sköpunnar-stétt,
þá götu svo aflanga;
úr fjötrum ég stefni þangað.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli