lostinn;
dofinn,
ég fylgist
með verum,
í vímu.
Sjálfsagt
fólki því,
(sannleika sagt í)
þykir hugann að deyfa
- helsýki frá sér dreifa -
í dauðans doða.
Og til þess eins
að þykjast þora!?
Menning
alin á sora.
Svívirðing hins innra!
...en loðin á sig,
lygin sannar lygar.
Sinn mála þau
striga ómaks;
krot í óreiðu,
krass -
útkoman drasl!
Væntingum búnir,
innfæddir útlendingar.
-
Lúnir
og
knúnir að enda,
eymdinni kynnast
í botni glassins.
(Ennþá yfir túristum rausandi tuð um Gullfoss & Geysi)
Engin ummæli:
Skrifa ummæli